Chatka - ekonomia

Cechy charakterystyczne oraz założenia rynku doskonale konkurencyjnego

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:40:00 +0000

Rynek konkurencji doskonałej charakteryzuje się następującymi cechami:
a) występują liczni producenci i konsumenci.
b) produkowane dobra są identyczne (założenie jednorodności).
c) kupujący nie odnosi żadnej korzyści z wyboru sprzedającego.
d) występuje doskonała informacja o rynku ( wszyscy sprzedający i kupujący posiadają pełną informację o produkcie i jego cenie, zarówno w danym momencie jak i w przyszłości).
e) brak ryzyka i niepewności – w wyniku czego producent zawsze może określić rozmiary produkcji maksymalizujące zysk, natomiast kupujący zawsze może określić wielkość swojego popytu.
f) założenie pełnej mobilności czynników produkcji (brak barier wejścia i wyjścia przedsiębiorstwa do danej gałęzi przemysłu)
g) producenci i konsumenci nie mają wpływu na cenę – jest ona wielkością daną i akceptowaną przez podmioty gospodarcze. Cena kształtuje się na rynku, jako wypadkowa oferty wszystkich producentów i zapotrzebowania wszystkich konsumentów na dany produkt.
h) Sprzedający nie sprzeda ani jednej jednostki produktu po cenie wyższej od ceny rynkowej
i) Producent działający w warunkach doskonałej konkurencji dostosowuje wielkość produkcji taki sposób, aby przy danej cenie rynkowej i danych kosztach produkcji osiągnąć zysk maksymalny

Koszty przedsiębiorstwa a postęp techniczny

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:38:59 +0000

Postęp techniczny pozwala wytwarzać nowe dobra przy pomocy mniejszych nakładów (kosztów) czynników produkcji.
Jeżeli zastosowanie nowej technologii pozwala osiągnąć większą niż poprzednio produkcję, przy danych nakładach, wtedy funkcja produkcji przesuwa się w górę.

Koszty wytworzenia jednostki produktu (koszty przeciętne) a także zmiana kosztów z racji wzrostu (spadku) produkcji o dodatkową jednostkę (KM) są mniejsze dla każdej wielkości nakładu czynnika. Krzywe kosztów marginalnych i przeciętnych przesuwają się w dół.

Typy postępu technicznego:
a) pracochłonny lub pracooszczędny
b) kapitałochłonny lub kapitałooszczędny
c) neutralny
Tendencje postępu technicznego
a) zachęcająca
b) zniechęcająca
c) neutralna

Rodzaje postępu technicznego:
a) postęp substytucyjny – np. zastępowanie pracy ludzkiej pracą uprzedmiotowioną
b) postęp czysty – wykorzystanie tych samych nakładów w lepszy sposób
c) postęp nowości – produkowanie całkiem nowego produktu
d) postęp jakości – ulepszanie tego, co już jest wymyślone
e) postęp jakości typu – ten sam efekt przy zastosowaniu różnych technologii wykorzystania
f) postęp jakości wykonania – zmiana matrycy wykonania

Krzywa kosztów marginalnych w długim okresie czasu

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:37:33 +0000

Między krzywymi kosztów marginalnych w krótkim okresie a długookresową krzywą kosztów marginalnych istnieje taka zależność, że krótkookresowe krzywe KM przecinają zawsze długookresową KM przy takich rozmiarach produkcji, dla których krzywe KCP są styczne z długookresową KCP. Na lewo od tego punktu jakakolwiek krótkookresowa krzywa KM znajduje się poniżej długookresowej krzywej KM, na prawo od tego punktu krótkookresowa krzywa KM znajduje się powyżej krzywej KM w długim okresie czasu.

Aby wyprowadzić długookresową KM należy wyprowadzić krótkookresowe krzywe KM, które przecinają w punkcie minimum krótkookresowe krzywe KCP. Następnie należy wyprowadzić długookresową KCP, w taki sposób, aby była styczna do wszystkich krótkookresowych KCP. Kolejno, z minimum każdej krótkookresowej krzywej KCP prowadzimy proste prostopadłe do osi Q, tak by przecinały krótkookresowe krzywe KM. Następnie z powstałych punktów styczności wyprowadzamy długookresową krzywą KM

Zależność między kształtowaniem się kosztów przeciętnych długookresowych a długookresowymi korzyściami skali produkcji

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:36:29 +0000

Kształtowanie się długookresowej krzywej KCP można powiązać za zjawiskiem korzyści skali produkcji. Początkowo, wraz ze wzrostem rozmiarów przedsiębiorstwa osiągane są coraz większe korzyści skali produkcji. Później po przekroczeniu pewnej optymalnej wielkości przedsiębiorstwa, dalsze jego powiększanie prowadzi do malejących korzyści skali. Jeżeli występują rosnące korzyści skali produkcji, wtedy długookresowa krzywa kosztów przeciętnych (KCP) spada. W przypadku stałych korzyści skali KCP pozostaje niezmieniona, natomiast w sytuacji malejących korzyści skali KCP wzrasta.

Rosnące i malejące korzyści skali

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:35:48 +0000

Długookresowa KCP nie jest styczna do każdej krzywej krótkookresowej w punkcje jej minimum. Istnieje tylko jedna taka krzywa, której minimum jest styczne do minimum długookresowej KCP.
Długookresowa KCP spada wraz ze zwiększaniem rozmiarów przedsiębiorstwa, a po przekroczeniu pewnej wielkości firmy (KCP osiąga minimum) koszty przeciętne zaczynają wzrastać. Oznacza to, że minimum KCP każdej następnej co do wielkości firmy znajduje się już powyżej minimum kosztu długookresowego. Na lewo od punktu minimum długookresowej KCP mamy do czynienia z rosnącymi korzyściami skali produkcji. Na prawo od tego punktu korzyści skali maleją. Zwiększanie produkcji na drodze powiększenia rozmiarów przedsiębiorstwami sens ekonomiczny tylko do momentu zrównania się minimum krzywej kosztu dla danej wielkości zakładu z minimum kosztu długookresowego. Dalsze powiększanie przedsiębiorstwa jest nieekonomiczne